บทที่ 16 ตัดขาด

บทที่ 16

ตัดขาด

โจวเว่ยคังมองมารดาที่กำลังกินยา ผ่านมากว่าสิบวันแล้วอาการของผู้เป็นมารดาไม่ดีขึ้นเลย บางวันดีเพียงครึ่งวันก็ทรุด ทำให้เขาแทบไม่กล้าออกห่าง

เหลียงฟางกินยาแล้วรู้สึกดีขึ้น ตัวนางตอนนี้เหมือนทำอะไรเพียงเล็กน้อยก็เหนื่อยจนหอบ ร่างทั้งร่างเจ็บร้าวไปทั่ว ดวงตาทั้งสองข้างก็ล้าจนลืมไม่ขึ้...